akp karşıtlarının da, akp'den kopanların da anlamadığı açıktır: türkiye'de "açılım" kapanmıştır. yeniden "açılım" akp-mhp'nin bıçak sırtında yürüyen birlikteliğinin sürmesinin dayanağı oluyor.
akp, istemeyerek girdiği ve çıkmakta zorlandığı "açılım" siyasetinden, 2002 sonrası kazandıklarını, neredeyse, tümden yitiriyordu. "açılım" denilen ve türkiye cumhuriyeti'nin kurtuluş/kuruluş ilkeleriyle uyumlanması ve uyarlanması olanaksız siyasetle 2013'te akp siyaset dışı kalıyordu. 7 haziran 2015 akşamı seçim sonuçlarının ilk ve tek açıklaması "açılım"ın akp'yi bitirici olduğuydu. 7 haziran sonrası, özellikle, 15 temmuz(utanç verici olanından bir yıl öncesinde)'la başlayan, "açılım"ın akp'den kopardıklarını geriye toparlamak zorlu yaşandı; yaşanıyor.
akp'nin türkiye'de yaşattığı ve istemeyerek içine düştüğü "açılım" siyasetini dışarıdan izleyen ve açıkça desteklemeden örtülü olarak desteklediği açık olan chp yönetimi, akp'nin başaramadığı ve yenildiği "açılım" siyasetini yeniden, saman altından su akar gibi sürdüreceğini varsayanların yönetiminde. siyasette bunlar olur. özellikle yeraltından, gizliden yürüyen siyasetler, gizemli sürer. gizliden ve yeraltından siyasetin açıkta gerçekleşmesi zordur. akp'nin uzun süre gizliden sürdürdüğü ve kaçınılmaz olarak açığa çıkan "açılım"dan yaşadığı zararların üstesinden gelmesi bir türlü olmadı.
akp'nin başaramadığı ve açığa çıktıkça, çıkınca geriye kaçtığı "açılım" siyasetinden ders almayanlar çok. chp yönetimi bu "açılım" siyasetini ürkek ve yeraltından sürdürdüğünü sanıyor. chp'nin bu siyasette güvenceleri nelerdir?
önce, akp'nin başaramadığı "açılım"da akp'nin destekleri nelerdiye bakmak gerekir. akp'nin abdli ve abdci olanları "açılım"dan umutluydular ve olmasının destekçileriydiler. bir de, 1961 anayasası'nın yürürlüğe girmesiyle özgürleşen, "ulusallığı" ve sonunda "ulus-devleti" türkiye'nin yıkılası en büyük engeli sayan gevşek doku aydınlar kümesinin kendilerini "liberaller" denilenleriydi. nicelikleri yetmeyen, sesleri egemen görünenlerin akp'den tek beklentileri olan "açılım" uğruna, akp'nin yaşattığı vurgun, talan, yağma, yıkım siyasetini görmezlikten gelecek körlükte yaşadılar 2002-2010 süresini. 2010 sonrasında akp'nin "açılım" yapma istemi ve gücü olmadığını anladıklarından bu yana 1980-2010 arası yaşadıkları güzel günleri arıyorlar.
2013 ile ve özellikle 2015 yazı'yla birlikte akp'yle kıyasıya uğraşa giren bu niceliği yetmezler, saygınlıklarını yitirseler de beklentilerinden gerilemiş değillerdir. "açılım" olacak diye akp'nin temel ve geleneksel karşıtı chp'ye saldırmaktan kendilerini chp'nin nitelikli karşıtı ve tek almaşığı sayanlar, akp'nin içinden elenen "açılım" yanlılarına da, chp'de utangaç ve ürkek sürdürülen "açılım"dan da umutlu görünüyorlar. olmayacağını bildikleri bu siyasete neden yakınlar? kendilerini akp'yle kirletmiş olanlar, akp'ye saldırganlıkla yeniden yaşam bulur sanısındadırlar. akıllı olanları chp'yle "açılım" olmayacağını bilirler; yine de, birilerine dayanmaktan öteye gücü olmayanların "ya olursa" anlayışıyla beklentileri sürüyor.
akp'ye "açılım" dışında karşıt olanlar ise: akp siyaseten kötü ve çirkindi; akp'nin kötülüklerini ve çirkinliklerini yoksayan akp destekçileri de saygınlıklarını yitirmiş görünümdeyken, günümüzde, chp'den "açılım" umudundadırlar. oysa çok bilinen tekerlemedir: ikincisi birincisinin acıklı güldürüsü olur.
akp'den kopan ya da akp'de yaşatılmayan babacanlar, davutoğlular da "açılım" yanlısı izleniminden ölü doğmuş siyasetlerdir. yine de yarın birgün akp'den kopanlar cansuyu kazansalar, chp'yle olmaz ama bunlarla da olmaz demeden yanaşırlar bu temelsiz, dayanaksız siyasi gelişimlere.
türkiye'de bugün de, yarın da siyasette yeralmak isteyenlerin ilk anlaması ve hiç unutmadan bilinçli kavraması gereken açıktır: türkiye "yeni bir açılım" istemiyor. "açılım" yaşamadan bitti. akp de, türkiye de o bilinmez "açılım" siyasetinden çok zarar gördü.
13 eylül 2019, college station, texas.
