23 haziran'da yeniden istanbul seçimi kararı gereksizdi. akpliler de oylarıyla gereksiz derse ne olur?
akp'yi, içeriden dışarıdan küçültücü güç ya da güçbirliği nice seçimdir oluşturulamadı. 7 haziran 2015'te güçbirliği olmadığından, akp o gün bugündür iktidardadır. devlet bahçeli'nin akp yaşamı boyunca, seçmelerini akp'den yana yapması akp'yi, neredeyse, sürekli kıldı. öyle görünüyor ki, akp'yi sürekli kılmakla görevli konumundan yerini değiştiremeyen devlet bahçeli de, sonunda, akp'nin değişmez başkanlığıyla birlikte siyasette en büyük yenilgilerini yaşayacaklardır.
23 haziran'ın getireceği türkiye zorlu bir ara dönemin başlangıcı olacaktır. 31 mart'la ortaya çıkan siyasi değişimin getireceği siyasi çalkantılarının kısa sürede yatışacağını bekleyemeyiz. 1994 yerel seçimleriyle en yüksek oy ve temsil oranını yakalamış "milli görüş" için 1997 sonlanma olarak yaşanmadı ama, çok gecikmeli olarak, 23 haziran sonun başlangıcı olacaktır.
"milli görüş" halkoyuyla, özgür, serbest ve adil seçimlerle iktidarı zorladı; demokrasi ile durdurulamayan siyasetin özünü küçültüp "sahtesini" türkiye uzun süredir iktidarda korudu. öyle görünüyor ki: yine özgür, serbest ve adil seçimlerle "sahtekârlık" da sonlanacaktır. gerçeği ise albaştan yükselmede çok gerilerde kalmıştır.
şurayı görmezlikten gelemeyiz: akp yokolmayacaktır. akp, 2002'den bu yana olan akp olmaktan çoktan uzaklaşmıştır. 2007'den bu yana, akp'ye karşı örgütlenmede, bir türlü, akp'den yana olmaktan uzak duramayan akp destekçisi akp'li olmayanlar, hergün çoğalarak akp'den uzaklaştılar. gereksiz ve neredeyse saçma gerekçelerle yenilenme seçimi de türkiye'de yaşanan akp karşıtlığını durdurucu ya da geriye döndürücü yaşanmayacaktır.
24 haziran 2019'la büyük soru açıktır: akp'nin zorla ve özellikle mhp'nin devlet bahçeli önderliğindekilerle ortaya çıkardığı "saçma yönetim" biçimi nasıl dönüştürülebilir?
"güçler ayrılığı" siyasiliği yasama, yürütme ve yargının birbirinden bağımsızlığıdır demenin getirisi yoktur. önemli olan onların birbirini tamamlayıcı ve birbirinle uyumlu yaşamasında zorunlu olan yasama, yürütme ve yargının bağımsızlığını tek biçimde ve abd uygulamasından ayrı düşünemeyenleri tartışma dışında tutmayı nasıl başarır türkiye? zorluk buradadır ve bu zorluğu aşmak sanıldığından zorludur.
yürütme değil, yasamadır güçler ayrılığında gücün odağı ve özü. yargı da yürütme de yasama ile denetlenir. yürütme de, yargı da yasamadan gücünü alır, yasamaya karşı sorumludurlar. bu üçlü tanımlanmış ayrılık birbiriyle karşıtlaşan ya da başkan denilen kişinin denetiminde, baskısında, hoşgörüsünde atamayla yürüyen bir siyasi düzen değildir.
hep öyleydi; günümüzde daha da öyledir. devlet aygıtının başkanlıkla yürümesi ya da başkanlık denilen ayrıcalıklı konumda yetkin/güçlü temsil katı olması yanlıştır. ayrıca, güçler ayrımı değil gücün tek kişinin seçimine toplanmasıdır. türkiye, 24 haziran'la 1924 anayasası ile 1961 anayasası'nın değişmez ilkelerinin bireşiminde yeniden düzenlenme tartışmasının içine girecektir. bu tartışmayı ötelemek de, bu tartışmayı yoketmekle türkiye çok zaman yitirir. türkiye'de 1924-1961 kesişimi bir kurucu yasaya, anayasaya kavuşmak için 23 haziran seçimi sonuçları ilk adım olmalıdır.
akp'nin onca yalanla yürüttüğü seçimlerin, çirkinliklerin ve türkiye'nin anayasallığının yeniden olması gereken doğrultuda yürümesi için 23 haziran istanbul seçimi güçlü bir dayanak oluşturacaktır. akp, 23 haziran istanbul seçimlerinin altında sonlanması hızlanacaktır. akp dönüşemeyerek, yenilenmekten uzak kalarak geldiği konumdan hızla gerileme sürecindedir.
23 haziran, akp'nin, güç olduğundan çok, güçsüzleşmesinin durdurulamazlığını yaşadığı, değişmez başkanlık düzeninin yürümediği gerçeğiyle başbaşa kalacağı bir türkiye görünümünü ortaya çıkaracaktır.
21 haziran 2019, college station, texas.
