özyönetim, yerinden yönetim, yerelde özerklik devletçik özlemidir. türkiye'nin ne bugününe çözümdür; ne de yarınında barışın temeli olur. daha çok kan, yıkım ve savaştan öteye getirisi olmayan hedeflerin ardına demokrasi, barış, özgürlük, eşitlik ve nice yüce değerler adına toplulaştığını sananların geleceği yoktur. yıktıkça yıkılmaları hızlanıyor; yaktıkça yanacaklar. öldürdükçe nefretlerini dışavuruyorlar ve nefreti çoğaltıyorlar. nefret ettikçe nefret ediliyorlar. türkiye'de nefretin sarmalında gerilimin durdurulamıyor görüntüsü yanıltıcıdır. durdurulacaktır.
21. yüzyıl'da demokrasilerde bunalım yaygınlaşıyor. ab toplumlarının herbirinin içinde nefretten dayanak bulan siyasilikler var. abd'de de nefretin dinmek bilmeyen sürekliliği son otuz yılın en büyük gerçekliğidir. abd'de karşılıklı nefret abd'yi içten yıpratıyor. avrupa'da da öyle, türkiye'de öyle: ya bendensin, benimlesin ya da karşımdasın kolaycılığıyla nefret örgütlülüğünden öteye değiştirici, yönetici güçlenmeler ortaya çıkamıyor.
akp, baştan aşağıya ya da aşağıdan yukarıya nefret yumağına dönüşmüş durumdadır. akp'nin çözülemeyen, çözülmeyen yumağının karşısında olan akp karşıtları da nefretten öteye siyasi dayanak bulamıyor. bunun açıklaması yalındır: çözümsüzlük. yarın birgün akp dağıldığında nefret diner mi? dinmeyeceğini de acılı yaşayacağız. akp yerine geçecek uyumluluk ya da yatıştırıcı güç yoktur. zor gücü zorla yatıştırma günlerinde de geçici soluklanacakların akp'nin nefretini yokederken yeni nefretlere neden olmamasını düşlemek giderek zorlaşıyor.
türkiye'de akp'nin yönetemezliği sürerken, akp nefretçilerinin içerideki dışarıdaki dayanakları da yönettirmeyizci kararlılıklarını sürdüreceklerdir. demokrasiyi akp'nin çoğunluğuyla sürekliliğinden öteye düşünemeyen akp yöneticileri demokrasiyi yozlaştırmakta dur durak bilemediler. durmayacakları da açıktır. demokrasi yozlaştıkça devlet içine sızmalar, devlet içinde devletçikler ve devleti kendi adlarına kullanırım sananlar sıradanlaştı. geleneksel devlet yapısını, anayasal olanaklarla yönetemeyenler; devlet içinde varolan sızmalardan arındırıyorum diye devlet işleyişini yoksayar yapılarla devleti birlikte yıpratıyorlar.
kısacası, açıktan devletçik özlemcileriyle yeraltından kendi adlarına devletçik olanlarla devleti yönetme gücünü halkın çoğunluk oylarıyla kazanmışlar, gitmemek adına, dirençleriyle devlet değil devletçik yapılanmalarını özendiriyorlar.
bugün türkiye'de yaşananların benzeri olmadı hiç. benzeri yaşanmamış iç ve dış saldırıları kolayca açıklanabilir, hızla ve kesinlikle üstesinden gelinir sanmak yanlıştır. nefret edenlerin, devlet katından, devleti nefretle yönlendirmelerinin geliştirdiği nefret kabarışının süreceğini söylemek karamsarlık değildir; somut gerçekliktir. somutu görmeden öngörülen, değeri olmayan, izlenirliği olmayacak soyutluklarla açıklamak boşunadır. benden nefret edene nasıl sevgiyle yaklaşırım dememek gerekir. nefrete nefretle yaklaşmanın sonu yoktur. sonu görünmeyen bir nefret sarmalında yapılar, kurumlar, yurttaşlar yokoluyor. yokoluşun durdurulması hergün yaklaşacaktır.
nefret söylemi sarmalından çıkamayanlar ve bir de devletçik gücünü bulduklarını sananlar için gelecek olmamalıdır.
günümüzü, türkiye'yi, avrupa'yı, abd'yi ve neredeyse küreselin tamamını kapsayan nefretin ötesinde ne görüyoruz? ırak'ta, musul'un kıyılarında kuzey'den ve güney'den abd harekât askerleri komutasında, saldırı komutu bekliyorlar. sonrası yeni göçler, yeni kargaşadır. şam ve bağdat yerindedir ama, yönetimde kim oluru musul ve halep'te kimler olur belirleyecektir. türkiye için musul da, halep de güney'de kalmıştır.
25 mart 2016, college station, texas.
