7 haziran da, 1 kasım da kürt isyanı'na türkiye'nin yanıtıdır. türkiye cumhuriyeti'ni devlet diye belirsizlikle tanıyanlar ve akp'yi devletle özdeşleştirmiş olanlar için "kürt sorunu" vardır. çözüm diye öne sürülen yanıltmacayla uzlaşacak siyasiler de, siyasi güç de yoktur. sorun vardır ve çözümü yoktur karmaşası nereye varır? çok açıktır ki: türkiye cumhuriyeti çözülmez. demokrasi koşullarında özerklik, ayrılık, bağımsızlık kazanılamaz. yüzde onun kıyılarında demokrasi gücüne göre türkiye cumhuriyeti'nin niteliği değiştirilemez. türkiye cumhuriyeti devletini yoketmede, türkiye'nin içindeki yetersiz niceliğe, uluslararası ya da dışarıdan desteğin de türkiye'de kazanıcı bir güç olmadığını düşünmeliyiz.
bir yandan çözümsüz yokolan niceleriyle onlara karşı devlet gücünün gündelikte yakalanmış korkusuz ve özverili askerleri. askerlerin savaştan yenik çıkmalarını da, savaşmayacağız diye kaçacaklarını da düşünmemeliyiz. ortada sorun dedikleri bu çözümsüzlüktür.
akp, ne dersek diyelim; kim ne derse desin; soruna çözüm diye 2002'de yüzde otuzdörtü kazandı. türkiye cumhuriyeti'nin çözülmeyeceğini de, akp'nin çözüm getiremeyeceğini de bilenler, akp gücünden ne karamsarlığa düştüler ne de akp gücünden umutlandılar. sorunların çözümsüz olanlarını yaşamadan, denemeden anlamak olmuyor. türkiye cumhuriyeti'nin istemediği yönde gelişen sorun ve çözümsüzlükte, akp 7 haziran'da sarsıldı. akp'nin siyasi çözüm olmadığı 7 haziran'da anlaşılınca, akp çözümsüzlüğü soruna dönüştürdü. 1 kasım'daki akp'nin siyasi gücünde gerilemesinin değişmesini anlamamakta direnenlerle çözümsüzlük süregidiyor.
öyle görünüyor ki, siyasi olarak çözüm diye gizli ve gizemli bir gücü olduğuna, akp çoğunluğa da içtenlikle inanmıştı. 7 haziran'da, akp'nin 21 mart 2013'le doruğuna varan öcalan önderliğindeki erdoğan çözümü, 15 mayıs 2013'te abd'de noktalanmıştır. 31 mayıs'la istanbul'da yükselen akp karşıtlığı temelindeki kalkışmayla toplaşma akp'nin yön değiştirmesini getirdi. 7 haziran'ı yaşamasaydı da akp'de çözümsüzlük açıktı. oysa, akp karşıtı türkiye cumhuriyeti sürdürücü kararlılığı için öngörülen ve yineleneni biliyoruz: akp, gizlice türkiye'de özerklik isteyenlerin, bağımsızlıkçıların özlemlerini kolaylaştırıcı ödünlerin siyasallığıydı. ya değilse diye ne yıllarca soran oldu; ne de bugün soranı önemserler. oysa, ya değilse geçerli sorudur.
benzeri biçmde, akp'yi yüzde otuzdörtten öteye sürekli kılan ve yüzde elliyi erişmesini zorlayan destek güçleri de, akp'den çözüm diye umutlu ve akp yanaşması mıydılar? ya değillerse diye ne o günlerde (2011 haziran'ına değin), sorulmayan değil sorulmasına izin verilmeyen ve bugün de sorulmayan soru boşluktadır. bir de siyaseti, düşünce çatışması zayıflığında yaşayanların kaçış ve yeniden yaşamak için sarıldıkları "yanıltıldık" da büyük yanılmacadır. yanılan yok. akp'yi araç olarak görenler akp'yi aşacaklarını düşündüler ve gizlediler. 31 mayıs 2013'te, akp'nin araç oluşunu aştıklarını ve artık akp'yle çatışır olduklarını, olacaklarını sananların ne 2011'de güçleri vardı; ne de 31 mayıs 2013'te ve sonrasında.
kaba ve yalın söylersek ne akp yanıldı; ne de akp'yle olunabilirciler yanıldı. çoğunluk bu tartışmaların hep dışındaydı ve tartışmalarda çözüm beklentisi de, akp'nin sürdürülebilirliği de sözkonusu değildi. 31 mayıs 2013'le akp'nin gizemi yaralandı; 7 haziran 2015'te de yara derinleşti. akp son bir dönüşle çözüm diye inanmadığına yanıltma gücü olmadığını yaşayarak inandıklarına döndü. akp, 1 kasım'da kazandı görüntüsü, 7 haziran'da yenilebilir olduğu gibi kaygandır, değişkendir. akp, çözümsüzlüğü soruna dönüştürdükçe yönetemezliği yaşanacaktır. akp gidince de, özerklikçi, ayrılıkçı bağımsızlıkçılar kazanmış olmayacaktır. türkiye cumhuriyeti'nin kurtuluş ve kuruluş felsefesi ulusallaşmayı başarmış bir akılcılıktır; kurumlaşmış yapıdır.
"insanlık" diye, "vicdan" diye ortalıkta akıl yürütenler, "barışçılar," kendilerine özgü demokratlar türkiye cumhuriyeti'nde hiç oldukalarını, hiç olmayacaklarını anlayamazlar. nedeni de açıktır: akılları da, nitelikleri de türkiye'deki ulusal bilinci kavramaktan yoksundur; onlar için nitelikli azlık olmak yeterlidir. duyguları ve bilinçleri türkiye'nin cumhuriyet yaşamıyla uyuşmazdır.
akp'nin 2002'den bu yana "çözüm" diye, "anayasa" diye iktidarını sürdürmesindeki gelgitleri yanılmacalar, yanıltmacalar zinciri ya da silsilesi diye görmek yanlıştır. akp, çözüm diye iktidarını sürdürmeyi, anayasa diye akp'yi sürekli kılmayı anlamaktadır. akp çözümsüzdür ve anayasa diye yaniden yazıma aracı olmayacaktır. çocukça ve ilkel biçimde yanıldık saçmalıklarından ya da karşıt olarak, bizi yanıltamazlar diye övünmelerden siyaset oluşmaz. var denilen "kürt" sorunu çözümsüzdür. türkiye'de kürtlük sonlandırılamaz ve türkiye'de kürtler için çözüm yoktur. başlangıç bu oluncaya, akpler gelir gider; sorunu çözümleyeceğim diye çözümcüler siyasilikte yaşar durur.
çözümsüzlük sorunu benimsenmeden ve buradan başlanmadan söylenenlerin getirisi günümüzdeki yaşananlardır. sorun da, çözüm de sonuçsuzdur. yaşanan akp'yle karşıtlık perdesinin önünde ve ardında olanlar sürekli yanılıyor; yanıltmaca yok. yanıldık diyerek kaçmak olmuyor; çözüm diye özlenenlerin türkiye'de karşılığı yoktur. akp de, sorunun çözümle sonlanmayacağını, akp'nin gidişiyle noktalanacağını önleyemeyecektir. akp gider ve çözüm olmaz. türkiye'de akp sonrası siyasetin üzerinde yükseleceği türkiye gerçekliği bunca yanlındır. türkiye içeride dışarıda tıkanmıştır. akp'nin gidişiyle akp karşıtlarının çözüm dedikleri olmayacaktır. akp'nin çözüm olmadığı da yaşanandır.
25 aralık 2015, new york, ny.
