akp'nin 2002'den bu yana değişimi türkiye'deki değişimden öndedir. akp'nin türkiye'yle değiştiğini söylemek kolay değildir. türkiye'nin akp'yle değiştiğini söyleyenler çoğunluktur. akp de, türkiye de sürekli değişti; değişiyor. türkiye'deki değişimi akp'yle özdeşleştirmek yanıltıcıdır. akp'nin türkiye'yi değiştirmek istemesi demokrasilerde siyasi olarak doğaldır. akp, türkiye'de demokrasiyle siyasi güç olup, demokrasiyi değiştirmeyi zorladı. akp'nin demokrasiyi zorlaması demokrasilerde kolay değildir. demokrasiler devrime elverişli değildir. akp devrimle gelmedi. akp, demokrasi kuralları içinde siyasi güç oldu.
akp'den öncesini demokrasi saymayanlar çoğunluktu. akp'nin gelişini demokrasi olarak saymayanlar da çok oldu. akp, demokrasilerde değişimin devrim olmadığını ya da demokrasilerde devrim olmayacağını yaşadıkça: "yerim dar" der oldu. akp, bir yandan, hiç gitmeyecek varsayımıyla, olmayacak hedefleri olurmuş gördü. akp, gidici olduğunu anladıkça da, demokrasiyi yoksayar oldu. demokrasinin seçim kazanmakla yürüdüğü gerçeğini tartışan yok. demokrasilerde seçim kazanmadan da önemlisi: seçimle gitmenin "darbe" olmadığını, demokrasi gereği olduğunu benimsemekte zorlanıyor akp. demokrasilerde gelmek kalmak demek değildir. demokrasiyi gitmemek için yaşar olmakla demokrasinin yıpranmasıyla yozlaşması atbaşı gider. akp, demokrasiyı yıpratıcı, demokrasiyi yozlaştırıcı olarak yaşamakta dur durak bilmiyor.
türkiye'de demokrasi işleyecekse akp'nin gidişiyle güç bulur. 1950'den sonra en büyük demokrasi gelişimi akp'nin demokrasiyle sonlanması olur. akp, demokrasi dışına taşarak, demokrasinin yozlaşmasında kazanacağı seçimlerle huzur bulamaz. akp'nin huzursuzluğu türkiye'yi de sarmalamaktadır. türkiye'de 2002'deki huzursuzluk, bugün de egemendir. 2002'de işleyen demokrasi 2014'te işlemez varsaymak yanlış olur. akp'yle yozlaşan demokrasi, yine de belirleyici olandır. 7 haziran'daki seçimlere dört parçalı türkiye siyasetinde akp'nin umutlu yaklaşımını akp dışındaki üç siyasilikte de görüyoruz diyemeyiz.
2002'de akp demokrasiyi eksikli saymaktan önce demokrasinin işlerliğini benimseyerek birincil güç oldu. günümüzde demokrasi yozlaşması kaygularının geçerliliğini varsaysak da, birincil güç olmaktan uzak kalmayı demokrasinin eksikliği olarak görmek yanlıştır. akp karşıtlarının öncelikle demokrasinin varlığından kuşkudan çok demokraside birincil olmanın uğraşında olmaları gerekir.
akp'nin 7 haziran seçimlerine değişmiş kadroyla gideceği açıktır. akp'nin son umudu: değişmiş akp'nin yenilenmiş akp olacağı ve türkiye'yi de değiştireceğidir. akp kendi içinde yaşanmış değişimiyle türkiye'yi değiştirme gücüne erişir mi? akp karşıtlarına bakarsak: akp'nin değişmediğini, akp'yle 2002'den bu yana türkiye'nin değiştiğini ve son darbenin de, 7 haziran seçimleriyle, gerçekleneceği karamsarlığının egemenliğini görebiliriz. akp karşıtları üç parça olarak akp'nin değişimini görmezden gelerek, akp'nin türkiye'yi değiştirmesine direnmeyi amaçlamaları büyük yanılgıdır. akp karşıtlarının, türkiye'nin değişmez evrimine öncülük etmeyi amaçlamaları gerekir. bu eksiklik değişir mi?
akp'nin hedefini büyük göstermesi akp için anlaşılır bir durumdur. akp'nin 400 milletvekilliği hedeflemesi gerçeklenir diyemeyiz. akp, iktidardan yorulmak bilmediğini ve türkiye'nin değişiminde birincil etken olmayı istediklerini açıklamıştır. ya ötekiler?
chp, akp'yi durdurmakla görevli sayıyor kendisini. chp'nin, akp'nin 330'un altında kalmasını, 7 haziran seçimlerinin en büyük başarısı sayacağını şimdiden öngörebiliriz. 7 haziran seçimleri için chp'nin uğraşı akp gelir ve türkiye'yi de değiştirir korkusuna sarılacağını bugünden görüyoruz. chp türkiye'nin değişimine önderlikten çok türkiye'nin akp'yle değişmemesine direnç kalesi olmaya sarılması yanlıştır. mhp de, türkiye'de iktidar olmaktan önce, akp'nin hedeflerinde başarısız olmasına karşı durmayı yeğlediği açıktır. mhp, akp seçmenini korkutarak ya da akp seçmeninde akp'deki değişimden kuşkulu olanları kucaklayıcı olmak temel dayanak görünüyor. mhp içinden, türkiye'nin değişiminden kuşkulu olmaktan, akp'ye kuşku geliştirmekten öteye siyasal hedef gerekliliğini gündeme getirecek bir ses ve etkinlik görünmüyor.
hdp ise, akp gibi, gücünü olduğundan çok görerek/göstererek, seçmenlerde, akp'nin değiştiremeyeceği türkiye'yi, değiştirmek gerekliliğini vurguluyor. hdp'nin, akp'yle değişmeyen, değişmeyecek türkiye'yi, akp'yle de, akp'siz de değiştiremeyeceğini seçimle görmesi gerekecektir.
geriye kalanların içinden, tbmm'ye yansıyacak bir örgütlülük ve etkinlik görünmüyor. türkiye'nin dört parçalı siyasiliği 7 haziran'la noktalanır mı? 7 haziran'dan önce dört parçalı siyasiliğin kendi içlerinde parçalanmamış olması, 7 haziran sonrası için de geçelidir diyemeyiz. en önemlisi de, 7 haziran seçimlerinin türkiye'de değişimden çok siyasetin dört parçasının da kendi içlerine düşmesini getireceğini söylemek erken seziş diye alınabilir ama, bugünden düşünülmesi gerekendir diye bilmek yararlı olur.
2002'den bu yana türkiye'yi değiştirememiş akp'nin, demokrasi içinde, 7 haziran seçimleriyle türkiye'yi değiştirmesi zordur. istemekle de, korkuyla da değişim gerçeklenmez.
6 şubat 2015, college station, texas.
