israil güçlendikçe saldırılardan uzak duramıyor; israil saldırdıkça, insanlığın önünde güçsüzleşiyor. erdoğan da değişik değil. güç budalaları güçlerine katılmayanlara saldırmaktan uzak duramıyor.
israil'in gücü yoksul ve dirençli gazze halkına bomba olarak yağıyor. gazze yılmadıkça, gazze halkıyla dayanışmadaki uzaktan güçlerin yetmezliği yaşanıyor. israil'i durduracak gücün gazze'nin direnci olacağı açık. israil saldırılarını sürdürdükçe gazze'nin direnci de güçleniyor. gazze'nin direnci sürdükçe israil'in saldırılarınin şiddeti artarak sürüyor. israil gücü de bir noktada güçsüzlüğünü anlayacak mı? o noktaya yakın değiliz görünüyor. gazze'nin direnci yıkılır mı? o noktaya gelinmeyeceğini biliyoruz.
2006'da lübnan'a saldırıya değin direnci yıktıkça güçlendi görüntüsündeki israil'in saldırılarına direnç güçlendi. bu durum da israil'i durdurmuyor; daha da saldırganlaştırıyor.
abd ve özellkle obama yönetimi de, israil'in savunma hakkı diye israil'in arkasında durdukça, israil saldırıları durmuyor; abd de, obama da insanlık önünde, ulusların yanında küçülüyorlar. abd ve obama israil'i koruyarak, adil ve kalıcı barışın zorlayıcısı olmaktan uzaklaşıyor. abd desteğiyle iktidar olanlar da, abd'ye dayanarak devlet gücü olacaklarını düşleyenler de yalıtılıyor.
türkiye'de akp gerilerken ortalıkta erdoğan'ın yalnızlığıyla erdoğan'la olmaktan uzak duramayanların yarınki yalıtılmışlıkları gelişiyor. erdoğan, 10 ağustos'la seçilmeye yakınlaştıkça, erdoğan karşıtlığyla erdoğan nefreti dağılmıyor. erdoğan nefretiyle erdoğan karşıtlığı dağınıklıktan güçsüz görünürken; erdoğan dağılmayan akp görüntüsüyle güçlü yanılsamasında saldırmakta dur durak bilmiyor.
türkiye'de, uzun süreli akp yönetiminden sonra, kısa süreli cumhurbaşkanlığı seçimi sürecinde yenilik yaşanmadı. türkiye'de, 2002'yle başlayan gerilimde, yumuşama olmayacağını, cumhurbaşkanlığı seçimi sürecinin her anında yaşamadayız. kalan on günlük sürede de gerilimin giderek tırmanacağını söylemek sıradan bir öngörüdür. 10 ağustos'la da gerilimde esneme olmayacağı açıktır. türkiye'de gerilimin esnemesinden çok, gerilimin arttırıcısı erdoğan'ın seçilmesi de, seçilmemesi de gerilimin sürmesinin nedeni olacaktır. 10 ağustos'ta kazanmış erdoğan'ın gücüne direnecek akp ve erdoğan karşıtları olmuyor demeyeceklerdir; neden olmadıdan çok, nasıl olmalıydıdan çok olmalıdıra daha akıllı yöneleceklerdir.
10 ağustos'ta erdoğan seçimden yenik çıkar mı? 14 mayıs 1950'den sonraki en önemli demokrasi kazanımı olur o sonuç. erdoğan'ın 10 ağustos'tan yenik çıkmasının olabilirliğinde tek beklenti olabilir: akp bileşenlerinden, erdoğan'la geleceğini sürdürmekten uzaklaşacak gücün örgütlü kaçışı. görünürde, öyle bir güç yok. 1987'de anap'tan kopan erbakan örgütlülüğünün benzerini, bugünkü akp kitleselliğinde olabilirliğini düşünebilsek de olduğunu, olacağını gözleyemiyoruz.
erdoğan kazanacaktır demesek de, erdoğan kazansa da demekle 10 ağustos sonrasında bugünkü dağınıklığın toplulaşmasını bekliyoruz. 10 ağustos'la daha da güçleneceğine hazırlanan erdoğan'ın güçsüzleştğini, yaşanmadan benimseyeceklerin azlığını olağan saymalıyız. 10 ağustos sonrasında, bugün az görünenlerin çoğalacağını beklemeliyiz. türkiye, erdoğan'ın yönetemeyeceği karmaşıklıkla dağınıklıktadır ama, dağılacak değildir.
israil'in güçlü görünmesi, israil karşıtlığının bitmeyen dağınıklığıdır. akp karşıtlarının dağınık görünümü de erdoğan'ın yanıltıcı gücü olarak yansıyor.
1 ağustos 2014, new york, new york.
