sokak gösterilerinden, meydanlarda toplaşmalardan iktidar gelişmediğini biliyoruz. sokakların şiddetinin, meydanların kitleselliğinin siyasi iktidarları zorladığı da açıktır. türkiye'de iktidarın sarsıldığını yaşadık. erdoğan'ın direnci de, dikleşmeye zorlanması da sarsıntının gereğidir. erdoğan'ın uzlaşmaz görünümü, türkiye'de yakın geleceğin, yakın geçmişten de zorlu yaşanacağını gösteriyor. erdoğan için, siyasi olarak, tek hedef: kendi öz tabanını birarada tutmaktır. erdoğan'ın seçmen tabanını çoğaltaması geride kalmıştır.
türkiye'de, 27 mayıs'la başlayan ve 31 mayıs'ta yaygınlaşan şiddetin, akp için getirilerinden çok götürdükleri açıktır. akp, siyasi yaşamını sürdürmek için, kısa dönemde, erdoğan'a sarılmayla, erdoğan'ı güçlü görerek, güçlü göstermeyi seçti. çok açıktır ki, akp içinde, açıkta yaşanmayan tartışmalar iyice kendi içine ve dar çerçeveye çekildi. öyle anlaşılıyor ki, akp içinde açıkta olmayan tartışma tümden yokoldu. akp'nin bu içine kapanıklılığını güçsüzlük olarak düşünmemiz gerekecektir. tartışma dışı kalan akp'nin, dar çerçeve dışındaki yakın çevrelerinin katılımsızlığıyla katkısızlığı akp'yi yeniden güçlü yapamaz. akp'nin başlangıcından bu yana uğraşarak türkiye'ye benimsetmeye çalıştığı türkiye'nin partisi konumundan, başlangıçtan da geriye düşüldü.
akp yeniden dışa açılma siyasetinde adım atabilir mi? akp, kendi dışında yakın çevresini çoğaltıcı siyasetler geliştirir mi? buna evet demek zordur. akp'nin yaşamak için, siyasette güçlü olabilmek için güveneceği çevrelere ulaşması zorlaşmıştır. akp, kendi içine kapanmakla kalmamış, türkiye'yi de içine kapamıştır. bu durumda, başlangıçtan bu yana olageldiği gibi, akp içinden akp'yi sorgulama yaşanmadan, akp'den değişik bir siyaset beklemek yanlıştır.
akp kendi içine kapanmakla siyaset donuklaşmıştır. tbmm'de, akp, artık, açık tartışmalardan çok, oldubitti yasama olanaklarını korumakla sürdürecektir yasama gücünü. bu durum da, toplumun geniş kesimlerini kapsayıcı, uzlaşımcı yeni siyasetlere elverişlilikten çok, dar kapsamlı, kalıcılığı olmayacak girişimlerin gündelikleştireceğinin habercisidir. akp kendi dışındaki siyasiliklere, akp'nin gücünü arttırıcı yönde katılımcılıktan öteye yaklaşmamaktaydı. bundan böyle, akp için, yasama gücü, akp'nin eksiksiz oyuyla sağlanabilecek ve doğal olarak türkiye'nin yarısından çoğunu karşısına alacak siyasi seçmelerle sürecektir. ne güne değin?
akp, seçimle gitmeyeceği varsayımında donmuştur. toplumların bu anlarında, "almaşıksız" sanıların egemen olduğu durumlarda, siyasetin içten yıkımının da güçlendiğini biliyoruz. 27 mayıs'tan bu yana, sokaklarda ortaya çıkan, şiddete şiddetle karşı konulan gelişimlerin getirdiği ortadadır: akp, tbmm içinde kendine dönmüştür. akp'ye uzun süre güven duymuş, akp'nin siyasetlerinden umarı ve beklentileri yükselmiş tbmm içi ve dışı siyasiliklerle birliktelikler hızla gerileyecektir, tükenecektir. akp'nin bir süredir güvenle geliştirdiği bdp ile tbmm'deki birlikteliğin yanılsama olduğu biliniyordu. akp, bdp ile birlikteliktelikten uzaklaşırken, tbmm içinde yeni birliktelikleri gerçekleyebilir mi? akp için bunun beklentisi bellidir: bir yandan, türkiye toplumunun genelinde egemen olan akp-bdp birlikteliğine tepki gelişirken, akp, yeniden akp-bdp birlikteliği hiç yaşanmamışçasına siyaset yapmaya yönelmek isteyecektir. oysa, bu konuda, geç kalındığını anlaması da çok zaman almayacaktır. o durumda akp'nin yaşayabileceği kargaşayı, bugünden öngörmekten öteye söyleyecek sözlerimiz önyargıdan öteye değildir. akp, bdp ile siyasi birlikteliğinde, hem ileriye adım atamama noktasında donmuştur; hem de, akp, bdp'den kopamama noktasında tıkanıktır.
27 mayıs'la hızlanan türkiye siyasetinde bu donukluk geçici olacaktır. akp, donukluğu korumaya özendikçe, bdp adımı zorlayacaktır. o noktada yaşanacak gerilim ve karşıtlıklarda 27 mayıs'tan bu yana yaşanmışlıklar yeniden güç kazanacaktır.
şu anda, chp ile mhp'nin etkisiz ve etkinlikten uzak siyasi duruşları da, daha açık, yeni seçmelere dönüşmek zorunda olacaktır. sonuçta, 31 mayıs'ta olmayan, 15 haziran'da olmayan siyasi çözülmeler de, yeniden siyasi konuşlanmalar da birden ortaya çıkacaktır. kısaca, bugün, durgunluk olarak yaşanan tbmm içi siyasilik önem ve etkinlik kazanacaktır. ya olmazsa? karamsar olmaya da, kötümser beklentilere de gerek yoktur. tbmm dışında sokaklarda yaşanan tehlikeleri yaşadık. akp'nin sokaklara saldığı eli sopalı, bıçaklı, silahlıların kitleselleşmesinin akp'yi bitirici olmasının ötesindeki yıkımları korkunç olacaktır.
sokakların iktidarı zorlaması yeni bir siyasilik getirir mi? ortada bir yığın özlemle, epeyi düş vardır. özlemlerle düşlerin gerçeklenmesi zorludur; ileride belki diye düşünülebilir. siyasetin yeniden konuşlamasından öteye değişim olabilir mi? akp'nin yıkılması, tbmm'nin tümden yıkımıyla olmayacağı çözümlerde yoğunlaşmayı gerektirmektedir. gecikmeyle geciktirme akp'nin siyasetidir. erdoğan'la akp'nin yıkılmasını özleyenler için gelen günler, hem zorludur, hem de, sabırlı olmayı gerektirmektedir. akp'nin türkiyede yıktıkları geriye tepmiştir; akp'nin yıkımı kaçınılmazlaşmıştır. erdoğan'sız ve akp'siz türkiye arayışında geriye dönüşü olmayan yolda geriye dönüş olmayacaktır. erdoğan eğilecek, türkiye ilerleyecektir.
12 temmuz 2013, college station, texas.
