7 ekim'deki venezüela seçimleri değişim getirir beklentisi yok. abd seçimlerinden ise değişim olabilirliği olağandır. venezüela'da chavez sonrasını düşünmek de öngörmek de kolay değildir; oysa, abd'de iki duruma göre de toplum hazırdır.
abd seçimleri, hep olduğunca, bir konuda odaklanmış gelişiyor. 2008 seçimlerinde ırak'tan, afganistan'dan çekilmeydi odak. obama, iktidar olduğunda ve iktidar süresince, pazarın durgunluğuyla, işsizliğin yüksek sayılarda, yüksek oranlarda seyri ana konu oldu. 2012 seçimlerinin odağı pazarın canlandırılmasıyla, işsizliğin iyileştirilmesine dönüştü. suriye, mısır, libya, israil ve neredeyse iran da konuşulmaz sürüyor. arada, silik, yetersiz genellemeler olmuyor değil ama, abd'ye seçme diye sunulan tartışmaların özünde suriye, iran yok düzeyinde.
17 eylül'e sayılı günler var. abd ya da küreselde "ows(işgalciler)" diye yaşadığımız patlama gündelik yaşamda yoktur. "toplumsal iletişimde" olmaları gereklidir güncelde ama yeterli değildir. cumhuriyetçiler'in büyük toplantısında ne artı, ne de eksi anlamında adları anılmadı. gelen haftada demokratlar'ın toplantısında anılacaklar mı ya da yer alabilirler mi? 17 eylül işgalcileri, demokratlar'ın aba altında sopalarıdır. işgalcilerin özerkliği, hele bağımsızlığı 6 kasım seçimleri öncesinde düşünülmemelidir. 6 kasım seçimlerinin bir sonucu da: 17 eylül işgalcilerinin sonlanmasıyla, yeniden canlanması olacaktır.
abd'de, cumhuriyetçiler'in seçim öncesi gösterisi geride kaldı. gelecek hafta da demokratlar büyük gösteride olacak. sonrası büyük tartışmalarla karşılıklı karşıtını eksiltme uğraşı olarak yaşanacak. mitt romney ile paul ryan, abd seçmeniyle yeterince ilişki kurup, yeterli çoğunluğu bulabilir mi? bulamaz demek zordur. abd toplumunun geleneksel yapısıyla çelişen demokrat obama başkanlığının üretimden çok bölüşüm sorunlarında patlamaları önleyici yararı olduğu açıktır. cumhuriyetçi romney yönetiminde pazarın canlanmasının gecikmesi toplumsal barışı altüst eder. abd seçmeni kendi çıkarlarını, abd'nin toplumsal barışına denkleştirmede mi görür? abd seçmeninin romney'den yeni umutlar kazandığını söyleyemeyiz. abd seçmenlerinin, obama'da aradığını bulmayanların olduğunu biliyoruz. demokrat başkan obama'ya en kuşkulu olanların, 2008'de en coşkun katılımcılar olduğunu biliyoruz: çevreciler, eşitlikçiler, gelir bölüşümünde, işsizlikte iyileştirmeler bekleyenler yeterince coşkun değildir 2012'de. gelen günlerde bu durum değişir mi? evet demek doğrusudur, geçerli olandır.
suriye'de, birleşmiş milletler çözümsüzlüğü sürüyor. türkiye, suriye içlerine uzak duruyor. abd, seçim günlerinde içine dönük durumda. avrupa, birliğini koruma kaygusunda. ingiltere ile japonya küreselde küçülmelerini sürdürüyor. çin abadiye yetişme öncelikli kandi başına adım atacak güçte değil; rusya ise abd zayıflar da, yeniden sovyetler günlerindeki denge gücü olma fırsatçılığnı koruyor. suriye'de kıyım ve kargaşa derinleşiyor, yagınlaşıyor ve sıradanlaşıyor.
türkiye'de, akp içinde sorgulamaların, karşıtlıkların içeride sesizce uzlaştırılamadığı daha açık yaşanır oluyor. silivri'de yargılamalar sonlanmıyor ve adaletsizlik derinleşiyor. türkiye'de "emlak" temelli kalkınmanın yükselttiği yeni zenginleşmelerin toplumun tümüne yansıması gecikiyor. brezilya'nın, çin'in yaşadığı duraklama türkiye'de de yaşanır mı? akp yürütmesinin etkinleri yaşanmaz güvencesini yansıtıyorlar. akp yanılıyor mu, akp yanılgısının yanıltıcılığı yaşanan gerçeklik olur mu?
31 ağustos 2012, college station, texas.
