5 haziran 20122de wisconsin'de valilik seçimleri yenilendi/yinelendi. 2010'da yapılan son seçimi cumhuriyetçi vali scott walker kazanmıştı. demokratlar'ın vali adayı milwaukee belediye başkanı tom barrett idi 2010'da. 2012'de de adaylar walker cumhuriyetçi yanda; barrett de demokrat yanda idi. 2010'da yüzde 52'ye karşi yüzde 48 ile kazanmıştı walker; 2012'de yüzde 54'e karşı yüzde kırkaltı.
wisconsin'de tartışma cumhuriyetçilerle demokratlar çatışması değildi. tartışma walker ile barrett karşıtlaşması da değildi. tartışma walker'ın görevini kötüye kullanmasına karşı seçmen/yurttaş tepkisi de değildi. doğal ki, bu karşıtlıkların herbiri de vardı ve geçerlidir. wisconsin'de tartışılan 2010'daki scott walker'ın kazanmada öngördüğü değişimleri, güçlü eylemci tepkisine karşın yapma kararlılığına yaptırmama kararlılığının çarpışmasıydı.
5 haziran 2012 seçimleri sonuçlarına göre scott walker güç aldığı seçmeninin isteklerini yerine getirmede güç göstermiştir kazanması doğaldır denebilir. scott walker'ın yenilenmesi ya da yeniden seçimi anlaşılabilir ama anlamakta özenli olmalıyız. wisconsin'de kazanan salt scott walker, cumhuriyetçiler ve walker destekçileri olmadı. ne olduğunu anlamalıyız, çünkü walker'ın kazanımı, wisconsin'den öteye abd'nin tümünü ilgilendirmeden de öteye önemli olacaktır. daha da zorlarsam, abd ve küreselde de etkileri, yansımaları olacaktır. neden, nasıl?
1960'larla, 1970'lerle küreselde ondkuzuncu yüzyıl'dan kalma son toplumsal kitlesel isyanlar, gösteriler yaşandı. abd'de de, avrupa ülkelerinde de, gelişmekte olan ülkelerde de. toplumlar yetmişlerle bu eylemlerden yorgun ve bıkkın düştü. tepkici örgütlenmeler, silahlı bireysel şiddet eylemleri toplumların gelişiminde ilerletici olmaktan çok geriletici işlevde yaşandı. ondokuzuncu yüzyıl'dan kazanımların geriletilmesi olmayacağı güvencesiyle toplumlar "devrim" öngörüsüyle beklentisinden uzaklaştılar. sonuç olarak, önce reagan ve thatcher örnekleriyle ardından clinton ve blair siyasilikleri ne rastgeleydi; ne de boşuna yaşandı. "sendikal" eylemler, toplu direnisler reagan ve thatcher siyasiliklerinde ödünsüz yadsındı. bush ve major ara düzenleri de değişik yaşanmadı. clinton ve blair yönetimleri de, mitterand kohl yönetimleri de değişik değildi. 1989'un oluşumu ençok sovyetler'in içsel sorunlarından, sovyetler'in yetmezliğindense; biraz da işöiler, çalışanlar diye siyasetin tükenmesindendir.
abd'de ve avrupa'da seçim kazanmada da, yönetimde de "iktisadi" temelde işçiler için, çalışanlar için örgütlülük önce seyreldi, sonunda da yetersizden öteye gereksizleşme eğilimi gösterdi. çok açıktır ki: demokratlar, işçiler, çalianlardan,işçilerden yana olanlar o ilkelerini o ilişkilerini korumayı sürdürdüler. işöi ve çalışan haklarıyla örgütlülüğü ve eylemciliği toplumsal desteklerini yitirdi. bunu anlamaktansa, yeni duruma uyarlanmayı yeğledi siyasiler. geleneksel olarak, tarihsel olarak, iktisadi çıkarlar gereği sermaye yanlısı düşüncede olanlar gerçekle yetinmekten öteye ve gerçekliği yeterli saymayı seçmediler. ondokuzuncu yüzyıl'dan, yirminci yüzyıl'dan kazanılmış işçi örgütlülüğüyle haklarını gerileterek dengenin yeniden sermaye "karşıtlığına" dönmemesinin üstüne gitmekten uzak durmadılar.
wisconsin'de olan kısaca budur. kamu çalışanlarının toplu sözleşme yapma örgütlülüğünün abd'de tarihsel olarak ilk kazanıldığı wisconsin'de cumhuriyetçi vali scott walker'ın yeniden seçimiyle kamu çalışanlarının toplu sözleşme hakları gücünü yitirmeye döndü. bu wisconsin'le kısıtla kalmayacaktır; öteki eyaletler de, öteki ülkeler de benzeri yönde dönüşler yaşayacaktır. 5 haziran'da wisconsin'de yitiren ne barrett'tir, ne demokratlar. barrett ile birlikte demokratlar da, çalışanların, işçilerin örgütlülüğüne dayanan siyasilikler de yitirmiştir. bundan sonrasında, enazından, yeniden dönüşüm yaşanmadan çalışanların, işçilerin örgütlülüğüyle seçim kazanmak da, yönetmek de, toplumsal etkinlik de güçleşmiştir.
olanları yoksayan, olanları olmazlananlar gelen yıllarda siyasiliklerde yokolmasa da, çok küçülecektir. tepki göstermeden önce toplumsal gerçeklerin somutluğunu temel almalıyız siyasi soyutlamalar öngörürken.
6 haziran 2012, college station, texas.
