sosyalist parti'nin adayı françois hollande'ın fransa'da başkan seçilmesi, sıradan bir olay olarak alınmamlıdır. fransa seçmenleri çok anlamlı biçimde sokakları yatıştırmayı seçti. nicolas sarkozy'nin ve hemen çok uzağında durmayan marine le pen'in, bugün karalar bağlaması doğaldır.
sarkozy'nin kazanmasıyla, marine le pen'in sayılarının artmasıyla doğrudan orantılı sokaklar da abartılı çoğalacaktı. fransa seçmenleri, özgürce, sokakların dağılmasını seçti. bir süre, fransa'da, saokaklardan beklenti ötelenecektir. sarkozy öncesi sokakların gerilimini sarkozy'nin geleneksel bastırma yöntemleriyle durdurabileceği beklentisinin sarkozy başkanlığıyla yaşanmadığını biliyoruzç bir önceki seçimde sarkozy neden seçildiyse, bugün de hollande benzeri nedenlerden seçildi. kalabalıklar, sokakların yatışmasını istiyor. sarkozy, sokakların korkusunu kullanmıştı. hollande ise sokakları yatıştırmayan hollande'ın, yatıtırmaktan öteye, sokakların olağanlaşacağını, uzamadan, uzatmadan geriletti.
önce niceliksel olarak belirgin sayıları değerlendirmek gerekir: hollande 18 004 656 ve sarkozy 16 865 340 oy. sonuç olarak 1 milyon yüzellibinlik bir ayrım var. 2007 seçimlerinde sarkozy'nin sosyalist parti adayından 2 milyon ikiyüzbin artısı vardı. sarkozy 18 983 138 oyla kazanırken, ségoléne royal'ın toplam oyları 16 790 440 idi. bunu değişik değerlendirebiliriz ama, kabaca, iki miyon milyon gezen oy var belirleyici oluyor. ilk değerlendirmemiz şudur: hollande'a umud olduğunca, sarkozy'ye tepki belirleyicidir. hollande'ın dönemi de sarkozy döneminden kolay ve gerilimsiz yaşanmayacaktır. şu olacaktır: gerilimi gerici değil yumuşatıcı ve yatıştırıcı olmak siyaseti egemen olacaktır. bu da: 2012 seçimlerinin en önemli göstergesidir.
bu arada, merine le pen'in ilk aşama oylarının tamamına yakınının da sarkozy'de toplandığını varsayabiliriz. öyle anlaşılıyor ki, sarkozy seçmenlerinden oy koparmak marine le pen için birincil olacaktır. sarkozy seçmenlerinin bir sonraki seçimdeki davranışlarını, seçmelerini şimdmiden öngörmek olanaksızdır ama o seçmenin marine le pen'e doğru çözülebilmesi de onca kolay değildir. seçmenlerden çok marıne le pen'in siyasi sçmelerinde esnemesi gerekecektir.
seçimleri kazanma yönünden gelişen umutlarla, yarın iktidari koruma ve sürdürme yönündeki seçmelerdeki uyumsuzluklarda seçmene açık ve önandırıcı olmak gerekecektir. hollande, bugün için, ödün verirken, seçmenlerini de, tüm fransız yurttaşlarını da inandırıcı olacak hazırlıkta ve güvende görünmektedir.
fransa da, sosyalistler de, hollande dabugün hem sevinçlidir, hem de umutludur. bugünün sevinci, kıvancı, umudu yarının gerçekleriyle pekişir mi? bu soruya önyargılarımızla, öngürülerimizle yanıtlar verebiliriz ama, yarın gerçeklikle çakışmaları kolay değildir.
fransa'da hollande'ın ilk sorumluluğu sosyalist partililerin beklentileridir. burası açıktır. sorun sonrasıdır. nedir sonrası? sosyalist parti adayında oylarınıtoplayan sosyalist olmayanlar. bunun da ötesi enaz hollande oyları niceliğindeki hollande'a oy vermeyenler. fransa'nın gerçekliği fransa'dan öteyedir. ab var, abd var, birleşmiş milletler var, g8 var, g20 var ve bir de onların da ötesi var. ab deyince de, almanya var, ingiltere var. seçmeler ve davranışlar umutlarla gerçekler birden karmaşıklaşacaktır.
fransa'da durgunluğun ve duraklamanın yenieden canlanması için umutlanan fransa'dan küresel de umutlanmıştır diyemeyiz. küreselin de yeni fransa gerçeğine uyumlanması zaman alacaktır. bugünün sorusu şudur: fransa'nın sosyalist seçmeleri mi küreselde değişimlere neden olacaktır: yoksa, küreselin dayatmalarıyla sosyalist umutlarda ne değişimler oluşacaktır?
7 mayıs 2012, college station, texas.
