1991'den bu yana kaçıncı seçimdir ve sonuç değişmiyor. hem toplum seçime inanmıyor, hem de seçime katılanlar.
2012 devlet başkanlığı seçimleri 4 mart'ta gerçeklendi. katılım yüzdesi seçmenlerin yüzde ellisini bulmadı. 2008'deki seçimlerde yüzde kırküç olan katılım 2012'de yüzde kırksekizde kaldı. aralık'ta yapılan "duma" seçimleriyle putin iktidarına karşı muhalefet kitlesel tepkilerle sokaklardaydı. bu tepkiler moskova'dan, st. petersburg'dan öteye yayılmadan bitirilmişti. 4 mart seçimleri'nin de değişim getirmemesiyle birlikte bitmiş gibi görünen gösteriler moskova'da 5 mart'ta yinelendi. yüzbinleri bulmuş kitlesel tepki 5 mart'ta onbini ancak buluyordu ama, bitirilmesindeki şiddet benzerdi.
4 mart seçimleriyle putin'in yüzde 64 oranıyla kazandığı açıklandı. ardından gelen değişmez rusya komünist parti başkanı ve değişmez adayı gennadi zuganov yüzde 17 oranında kaldı. nasıl ki, putin değişmiyorsa, karşıtları değişiyor mu? rusya'da demokratik liberaller(yabloko), 1993'de yüzde sekizle başladıkları siyasi yaşamda yüzde birin altına indikten sonra, 2012'de seçimlere katılması yasaklıydı.
komünist parti nasıl tutucu ve değişmezse, en özgürlükçü(neredeyse mutlak özgürlükçü) parti değişmeye açık mı? özgürlükçülüğü de mutlak olarak yaşayan toplumlarda değişimler hep zorla, hep zorlu ve hep zor kullanarak yaşanıyor. rusya'da putin iktidarının sonu seçimle olabilir mi? rusya'da değişmezlik rusya'ya özgü mü? rusya'ya özgü evet yanı da var; rusya'dan bağımsız evrensel yanı da var. insanlar için değişmezlik ya da değişime direnme doğalı oluyor. değişime katlanmak ve uyarlanmak da insana özgü bir yaşama biçimi. rusya'da seçimlerle değişim yaşanıncaya putin ve benzeri kalıcılar, değişmezler rusya'nın değişmezliği olarak sürecektir.
seçimlerle bir yere gelmesi olanaksız vladimir jirinovski rusya seçimlerinin değişmezi olarak yine adaydı ve sonuçta yine etkisizdi. kısacası, rusya'da kazanmanın değişmezliğiyle, yenilmelerin değişmezliğinden, yine beklenen sonuç çıktı. bundan sonrasında ne olur? değişiklik beklemek yanlış olur.
iran'da yüzde birin altındakiler seçimlerde temsil edilmezken, görünürde, rusya'da o tür küçüklüler katılıyor. rusya'da da, iran'da olduğu gibi: olası zorlayıcı kazanımlara direniyor iktidarlar. toplumda tepki gösterenlerin rusya'nın içindeki varlıkları da, kökleri de dışarıyla(abd/ab) ilişkilerinden zayıftır. iran'daki iktidar ve iran içi muhalefet seçimlerde yer alıyor. rusya'da da rusya'ya dayanan iktidara karşı yüzde yirmiyi bulmayan rusya içi muhalefet de seçimlerde yeralıyor. iran'da ve rusya'da dışarıyla olmayı sorun etmeyen siyasilikler ise kolayca dışlanıyor, yalıtılıyor ve sonunda eleniyor.
konu dışı, biran için konuyu japonya'ya taşıyalım. kırk yıl sürekli kalkınan, güçlenen japonya'da "ldp(liberal demokrat parti)" diye bilinen partinin değişmezliği yaşandı. 1989 sonrasından bu yana, "ldp" dışı seçim kazananların kararlı iktidarı olmadığından öteye, arada bir "ldp"ye yeniden dönüldü.
değişmeyen toplumlar, değişmeyen siyasilikler demokrasinin evrimini de, devrimini de zorluyor. bu gerçeklik abd/ab dışında tüm ülkeler, seçimli seçimsiz yaşayan tüm ülkeler için ortak özellik oluyor. üst üste ve sürekli seçim kazanmayı seçim kazanmanın ölçütü ve iktidara sarılmanın tek belirleyicisi saymakla demokrasilerde tıkanıklık aşılamıyor. abd/ab'nin iyi örneklediği seçim kazanarak güç kazanmayla, seçim yitirince siyaset dışı kalmayı yaşamak demokrasinin olmazsa olmaz ölçütlerinden biri olarak duruyor ortada.
5 mart 2012, college station, texas.
