silahla kazanılan kalıcı olur. pkk silahlı uğraşta yenik düşmüştür. demokrasi ile devrim de, dönüşüm de olmaz. demokrasi evrimdir. demokrasi uzlaşımdır ve çoğunluk belirleyicidir. çoğunluk azlıklara baskıcı ve dayatıcı olmaz. egemenin dayatıcılığı isyana neden olur.
ulus devletler evresinde ulus olamamış toplumsallıkların ulusallık uğraşlarında en son vietnam başarılı olmuştur. vietnam'ın başarısı abd'ye karşıtlığıdır. abd'yle, ab'yle, rusya'yla ulusallık kazanılmaz; ulus devlet kurulmaz. isyan edilen ulus devleti, abd/ab adına zayıflatır gibi olursun ama, amacına erişemezsin. sonuçta, pkk isyanının bitişi noktalandığında: abd karşıtlığından başlayıp, abd/ab yandaşlığındaki tükenmişliği tarihsellliği olacaktır; bilinecektir. yenilmiş ve hedefine ulaşamamışların tarih içindeki yerleri silik ve önemsiz kalır. pkk'nin bitişi ya da sonlanması silik bir noktadır tarihsellikte.
pkk, ulus devlet türkiye cumhuriyeti'ne isyan olarak yaşanmış ve ulus devletlerin yıkımı sürecini güncellik sayanların desteğiyle bir süre yaşamıştır. gelinen son noktada türkiye cumhuriyeti ulus devleti yerindedir. isyancıların ulus devleti ise düşten öteye erişememiştir. isyan haktır ama, isyanı bitirmek de haktır. türkiye cumhuriyeti pkk isyancılarını bitirmiştir.
pkk isyancılarının dayanağı sayılan halk kitlesel olarak pkk'nin önderliğine silahla katılmamıştır. sonunda "dem" olarak yaşayan pkk'nin yasal destekçileri gücünü kitlesellikten çok pkk isyancılarından almıştır. sanılıyor ya da öyle özleniyor ki: silahlı savaşla kazanılamayanın siyasal katılımla(kazanan türkiye cumhuriyeti'nin hoşgörülü, bağışlayıcı gücüyle uzlaşmalı) kazanılır.
bu günden sonraki seçimlerde dem'in oylarının sevgiden önce ve en çok silah gücüyle olup olmadığının göstergesi olacaktır. gelen seçimlerle ve sonrasında azalan dem oyları pkk'nin zorgücünün oylarının göstergesi olacaktır. ola ki, artan dem oylarıysa pkk'nin silahı boşuna kullandığının göstergesi sayılır.
şöyle de değerlendirebiliriz: pkk'si, abd/ab'si olmayan dem ne olur? oyu artar ve "pkk" yıllarca seçmenlerin korkmasına neden olmuştur denilecektir. oyu azalır ve 1990'lardan bu yana oylarını silah korkusundan, baskıyla almıştır denilecektir. bunun dışındaki değerlendirmeler boş sözler olur. boş boş sözler de bir süre ortalıktan eksilmez.
1970'lerden günümüze elli yılı aşkın süreçte varılan nokta nedir? 1950'yle yükselen demokrasinin, her gün biraz daha eksilmesi değişmez gerçekliktir. silahlar ve silahlı isyancılar kalkanıyla demokrasi azala azala evrim geçirdi türkiye.
silahların kalkması demokrasinin önkoşuludur ama, zorunlu ya da kaçınılmaz getirisi olmaz. demokrasi üst düzeyde kısıtlı kişiler ve kişiliklerle ya da onların çıkar birliğinin, uzlaşımının sonucunda gelişmez. elli yılı aşkındır gerilemiş demokrasinin önü açılmalıdır. bu da yasalarla, anayasalarla değil demokrasiye ya da karşıtların birlikteliğiyle oluşur.
demokrasilerde çoğunluğun belirleyiciliği çoğulluğun yaşamasıyla, yaşatılmasıyla olur. al baştan ve yeniden demokrasiye hep birlikte evrilmek türkiye'de tek hedef olmalıdır. olmayacak kimlikçilik savları ve uğraşları sonlanmalıdır.
11 temmuz 2025, izmir.
