israil'e beklenmedik saldırının bir yılı geride kaldı. onca insan yaşamı sonlandı, onca yıkım ve yatışma da, uzlaşım da beklenen değil. israil açısından uzlaşım diye bir istem yok. gazze ve hamas yönetimi uzun süredir uzlaşımı isteyen yan ama, karşılığı yok.
israil 7 ekim'deki hazırlıksız yakalandığı ve çok zarar gördüğü saldırıya ölçüsüz, orantısız ve dinmeyen tepkisinde dur durak bilmiyor.
"kıyamet sözcüleri" de savaş çığırtkanlığında gerilemeyi bırakalım, durmaksızın, ortadoğu karmaşasını karmaşıklaştırarak ateşi söndürücü değil körükleyici söylemlerinin seslerini yükseltiyorlar. sanırsınız ki; hamas yokolacak, lübnan'da hizbullah kalmayacak, iran'da yönetim ve düzen değişecek, ırak, suriye, yemen, libya israil denetiminde abd/ab gücünü ortadoğu'dan kovacak.
israil'in ölçüsüz, orantısız ve dinmeyen saldırıları israil'in küreselde, birleşmiş milletler'de yalıtılmışlığını değiştirmiyor. bundan ilk çıkarımımız açıktır: israil güç göstererek, senden/sizlerden güçlüyüm ve gücümü sizlere de kabul ettireceğim dedikçe güçsüzlük anıtı olarak orta yerde çöküyor.
abd'de demokrat partili biden yönetimi ilk günden netanyahu'nun yanında "israil'in kendini savunma hakkı" duyurusu ve abd askeri olmadan tüm askeri desteği sağlayacağı güvencesini netanyahu yönetimi: durmayalım abd ardımızda olarak dinlemiştir, anlamıştır.
gazze'yi boşaltıp, milyonun üstünde insanı israil dışına atmayı ilk tepki olarak duyurmuştu netanyahu yönetimi. onca insanı günlerdir, aylardır bombalamadan sonra milyonun üstünde gazze'li yerinde duruyor ve bunun değişmeyeceği de anlaşılmış durumda. ardından israil'e saldırının kaynağı ve yerleşikliği lübnan'daki hizbullah varlığıdır diye hedefi çoğaltan netanyahu yönetimi gazze'deki yıkımı lübnan'a yaydı.
görünen odur ki: hizbullah yönetiminin önderlerini kıyan israil gücü lübnan'ın içine sızmada kalıcı ve yerleşik konuma gelemedi; gelemez de. hamas'ı, hizbullah'ı iran'la denkleştirip iran'ın içlerine saldırılarına tepkilere tepki gösterdikçe iran dağılmıyor, dağılmayacak. bu durumda, gazze yerinde, lübnan yerinde ve iran da yerinde. arada suriye'de de askeri saldırılardan uzak kalmadı israil. sonunda yemen'de iran yanlısı güçleri de hedefine aldı ve karşılıklı roket atışıyla güç gösterileri yaşandı.
geriye ne kaldı?
"kıyamet sözcüleri"nin beklentisi "nükleer"e geçmek. netanyahu yönetimindeki israil'in yalıtılmışlığını değiştirmesi düşünülemeyecek ve ortadoğu karmaşasını daha da karmaşıklaştıracak öyle bir atılımı destekleyecek çoğunluk gücü yoktur israil'de. daha da ötesi: yerkürenin üzerinde öyle bir saldırganlığı olumlayacak ülke, ulus, devlet, toplum, insan ve insanlık yoktur.
hedeflerine ulaşamayan netanyahu yönetimindeki israil'i durduracak güç israil'den çıkacaktır. israil'de yaşanan gerilimi uzlaştıracak güç israil'in içinde vardır, olmalıdır. olacak mıdır sorusunun yanıtı da olmalıdır.
4 ekim 2024, college station, texas.
