önce sırada venezüela var. gidecekler; gitmezler değil. venezüela'da değişimin zorlanması da, uzaması da venezüela'nın tümüne zararlıdır. şunu anlamak ve ayırdetmek gerekir: toplumun yarısına dayanıp, öteki yarısıyla kavga edemezsiniz. toplumlarda çoğunluk olmak yönetmek için gereklidir ama, yetmediğini hep biliyoruz. venezüela'da da bir daha yaşayacağız.
venezüela'da değişimi abd zorlamıyor. venezüela'da değişimi abd gerçeklemiyor. venezüela'da değişimden abd yararlanmış olmayacak. venezüela yararlanacak değişimden.
abd'nin venezüela'da değiştirme gücü olsa, bunca yıldır gerçeklenirdi değişim.
1989'da çin'de değişim isteyenlerin üzerine, zoryönetim, zor kullandı ve kazandı. çin toplumunun çok çok azının istediği değişim yaşanmadı. otuz yıldır süren karanlık düzen egemen oldu çin'de. benzeri biçimde, 2009'da, iran'da değişim beklendi. iran yönetimi de, çin yönetimi benzeri, zorla, kanla sokakları temizlemeye kalktı. hem görünürde, hem gerçekte iran düzeni değişmedi. on yıldır, iran'da değişim isteyenler, 2009'a göre yokolmadılar ama, azaldılar.
1989'un çin'i de, 2009'un iran'ı da sokaklardan değişmedi. egemen yönetimler zor kullanmaktan uzak durmadılar ve sokaklara teslim olmadılar. 2019'da da venezüela'da değişim isteyenler var. iran'daki, çin'deki baskıcı egemen yönetimler benzeri venezüela'da da baskıcı yönetim zorla kazanır mı? venezüela'da da egemen yönetim zorla sokakları dağıtırsa, tarihte sokakların sonuna geldik diyebiliriz. venezüela'da sokaklar kazanırsa, yeniden, sokaklarda, çok ülkede, nice toplumda sokaklardan iktidar zorlaması evresine girilir.
1989'da meydanı ve sokakları dağıtan güç, sokaktakileri abd ile ilişkilendirmede etkin olmuştu. sokaktakiler de, abd sistemine özlemlerini gizlemiyorlardı; bittiler. 1989 çin'inden çıkarılan ilk sonuç: abd'nin desteğinin artı olmadığıdır. kaldı ki, sokaklarda yenilenleri değil, sokakları dağıtanla birlik oldu abd gününde.
2009'da da iran'da sokaktakiler abd'yle yakınlık göstermekten uzak durmadılar. oysa, 2009 seçimlerine tepkiyle sokaklara yığılanları sokaklara toplayan abd değildi. iran halkının değişim isteği ve iran'ın abd'ye tepki olarak yaşanmış devrimini özgürleştirici kitlelerdi iran sokaklarında yığılanlar.
1989'dan bu yana sokaklardan kazanmış görünen siyasallıklar "arap baharı" diye yaşanmış gelişimlerdir. tunus'taki değişim sonrasında tunus yeniden değişti. tunus'ta abd egemen olmadı. libya'da yaşanan değişimi abd örgütlemedi ve libya'daki değişim abd yararına gelişmedi. mısır'daki değişim de değişti.
bellenmiş 19. ve 20. yüzyıl kuramları ve çözümlemeleriyle "anti-emperyalizm" söylemcileri, hüsnü mübarek düzenini abdci saydı; yerine geçen "müslüman kardeşler" yönetimi mursi'yi abdci sandı ve sonunda mursi'yi de değiştiren sisi'yi de abdci sayanları çok. oysa, mısır'da dinmek bilmeyen ve birbirini izleyen değişimler abd'nin yetmezliğinden ve seyirliğinden yaşanmış mısır içgüçlerinin savaşımıdır.
mısır'daki değişime özenerek ortaya çıkan, suriye'de değişimi zorlayanların başarısızlığı da yaşanan gerçekliktir. abd istedi diye suriye'de içsavaş yaşanmadı. abd, suriye'deki içsavaşta yetersizliğini yaşadı ve durduk yerde, 1973'te gerilemiş, çekilmiş rusya yeniden suriye'de ortaya çıktı.
siyasette akıl yürütenlerin venezüela'da siyasi durumdan emperyalizme karşı, abd'ye karşıtlıktan dayandıklarını sandıkları maduro'nun gidişinden venezüela'da abd'nin çıkacağını varsayanlar yanıldıklarını yaşadıklarında da venezüela gerçekliğini anlamamakta direneceklerdir, direteceklerdir.
venezüela'da yaşananlar abd-rusya çekişmesi değildir. abd/ab'nin venezüela'da değişimden yana olmalarının etkisi artı değil eksidir. venezüela'da değişim yokedilemeyen, yokedilemeyecek venezüela'nın yarısıdır. venezüela'nın bir yarısı çoğalırken, bir süredir venezüela'ya zorla egemen olmuş bir yarısı azalacaktır.
venezüela'da değişim için sokakları zorlayanlar bir avuç abd askerleri ve abdciler değildir. venezüela'yı maduro'dan sonra yönetecek çoğunluktur değişimi zorlayanlar. maduro yönetimi sonlanacaktır. yenilen venezüela'da maduro yönetimi olacaktır; venezüela toplumu ve venezüela yenilen olmayacaktır.
çin ve iran'da değişmeyenden dolayı duraklamış görünen tarih de, değişik toplumlarda zoryönetimleri abd istiyor, abdci olarak değil, toplumlarının önünü açıcı olacaklardır yeniden.
1 şubat 2019, college station, texas.
venezüela'da değişimi abd zorlamıyor. venezüela'da değişimi abd gerçeklemiyor. venezüela'da değişimden abd yararlanmış olmayacak. venezüela yararlanacak değişimden.
abd'nin venezüela'da değiştirme gücü olsa, bunca yıldır gerçeklenirdi değişim.
1989'da çin'de değişim isteyenlerin üzerine, zoryönetim, zor kullandı ve kazandı. çin toplumunun çok çok azının istediği değişim yaşanmadı. otuz yıldır süren karanlık düzen egemen oldu çin'de. benzeri biçimde, 2009'da, iran'da değişim beklendi. iran yönetimi de, çin yönetimi benzeri, zorla, kanla sokakları temizlemeye kalktı. hem görünürde, hem gerçekte iran düzeni değişmedi. on yıldır, iran'da değişim isteyenler, 2009'a göre yokolmadılar ama, azaldılar.
1989'un çin'i de, 2009'un iran'ı da sokaklardan değişmedi. egemen yönetimler zor kullanmaktan uzak durmadılar ve sokaklara teslim olmadılar. 2019'da da venezüela'da değişim isteyenler var. iran'daki, çin'deki baskıcı egemen yönetimler benzeri venezüela'da da baskıcı yönetim zorla kazanır mı? venezüela'da da egemen yönetim zorla sokakları dağıtırsa, tarihte sokakların sonuna geldik diyebiliriz. venezüela'da sokaklar kazanırsa, yeniden, sokaklarda, çok ülkede, nice toplumda sokaklardan iktidar zorlaması evresine girilir.
1989'da meydanı ve sokakları dağıtan güç, sokaktakileri abd ile ilişkilendirmede etkin olmuştu. sokaktakiler de, abd sistemine özlemlerini gizlemiyorlardı; bittiler. 1989 çin'inden çıkarılan ilk sonuç: abd'nin desteğinin artı olmadığıdır. kaldı ki, sokaklarda yenilenleri değil, sokakları dağıtanla birlik oldu abd gününde.
2009'da da iran'da sokaktakiler abd'yle yakınlık göstermekten uzak durmadılar. oysa, 2009 seçimlerine tepkiyle sokaklara yığılanları sokaklara toplayan abd değildi. iran halkının değişim isteği ve iran'ın abd'ye tepki olarak yaşanmış devrimini özgürleştirici kitlelerdi iran sokaklarında yığılanlar.
1989'dan bu yana sokaklardan kazanmış görünen siyasallıklar "arap baharı" diye yaşanmış gelişimlerdir. tunus'taki değişim sonrasında tunus yeniden değişti. tunus'ta abd egemen olmadı. libya'da yaşanan değişimi abd örgütlemedi ve libya'daki değişim abd yararına gelişmedi. mısır'daki değişim de değişti.
bellenmiş 19. ve 20. yüzyıl kuramları ve çözümlemeleriyle "anti-emperyalizm" söylemcileri, hüsnü mübarek düzenini abdci saydı; yerine geçen "müslüman kardeşler" yönetimi mursi'yi abdci sandı ve sonunda mursi'yi de değiştiren sisi'yi de abdci sayanları çok. oysa, mısır'da dinmek bilmeyen ve birbirini izleyen değişimler abd'nin yetmezliğinden ve seyirliğinden yaşanmış mısır içgüçlerinin savaşımıdır.
mısır'daki değişime özenerek ortaya çıkan, suriye'de değişimi zorlayanların başarısızlığı da yaşanan gerçekliktir. abd istedi diye suriye'de içsavaş yaşanmadı. abd, suriye'deki içsavaşta yetersizliğini yaşadı ve durduk yerde, 1973'te gerilemiş, çekilmiş rusya yeniden suriye'de ortaya çıktı.
siyasette akıl yürütenlerin venezüela'da siyasi durumdan emperyalizme karşı, abd'ye karşıtlıktan dayandıklarını sandıkları maduro'nun gidişinden venezüela'da abd'nin çıkacağını varsayanlar yanıldıklarını yaşadıklarında da venezüela gerçekliğini anlamamakta direneceklerdir, direteceklerdir.
venezüela'da yaşananlar abd-rusya çekişmesi değildir. abd/ab'nin venezüela'da değişimden yana olmalarının etkisi artı değil eksidir. venezüela'da değişim yokedilemeyen, yokedilemeyecek venezüela'nın yarısıdır. venezüela'nın bir yarısı çoğalırken, bir süredir venezüela'ya zorla egemen olmuş bir yarısı azalacaktır.
venezüela'da değişim için sokakları zorlayanlar bir avuç abd askerleri ve abdciler değildir. venezüela'yı maduro'dan sonra yönetecek çoğunluktur değişimi zorlayanlar. maduro yönetimi sonlanacaktır. yenilen venezüela'da maduro yönetimi olacaktır; venezüela toplumu ve venezüela yenilen olmayacaktır.
çin ve iran'da değişmeyenden dolayı duraklamış görünen tarih de, değişik toplumlarda zoryönetimleri abd istiyor, abdci olarak değil, toplumlarının önünü açıcı olacaklardır yeniden.
