türkiye'de demokrasinin akp yönetiminde yokedilişinin sonunda geldiği nokta budur: bizi seçeceksiniz yasalarıya düzenlemeleri ve anayasallık. ben yaptım olur anlayışının hâlâ "hukuk" yolu aramasının inandırıcılığı "2010 anayasa referandum"uyla inişe geçmişti. o gün bunu görenler çoktu; söyleyenler de. oysa, siyaseti ve siyasette uzlaşımı "çıkarcılıktan" öteye yaşayamayanlar için, 2013'ü bulmak ve sonrasını yaşamak gerekti.
akp iktidarı yönetimiyle şu yanlışı sıradanlaştırdı: akp tek parti yönetimidir ve türkiye'de siyasi "istikrar" için bu gerek koşuldur. akp, iktidarı sürdürmede ya da onların deyişiyle "durmak yok" siyasetinde gelinen nokta açıktır: ya bizi seçeceksiniz! bunun açıklaması şudur: 2011'den bu yana akp'nin seçilmesinde, artık, gerek koşuldan yeterdire varıldı. akp'nin siyasi anlayışı, başından bu yana şudur: akp seçildiği sürece demokrasi vardır türkiye'de ya da akp'nin çoğunluğu kazanamayışı demokrasinin sonlanmasıyla olur.
2019 seçimlerine bu anlayışın son uygulamalarıyla gidiliyor. türkiye'de çoğunluk da, az korkuyla, çokça sessizce bekleyişte. bu durum değişmez anlayışının bulabildiği tepki de, demokrasiden uzaklaşmanın göstergesidir. seçimlere katılmayarak akp'yi toplumun çoğunluğundan yalıtma başarılı olmaz. özellikle, her davranışlarıyla demokrasiyi kendi seçilmeleri dışında yoksayanlar, düşük katılımı değil kazandıkları oyla geçerlilik kazandıklarından kuşku duymazlar.
akp'nin, artık, tek başına olamayacağını, 2013'ten bu yana açıkça yaşıyoruz. akp'nin gelişimi durmuştur ve toplum içinde yaygınlığı tıkanmıştır. seçimler yolunda, seçimlerin kurallarını değiştirmenin gerekçeleri saklanamaz durumdadır. akp, bunca yıldır kanlı cıçaklı olduğu mhp'yle birliktelik arayışının özürü güçlenmek değil güçsüzlüğün açığa vurulmasıdır.
akp de, mhp de tek başına demokraside ilerleyemeyeceklerinin zorunlu birlikteliğini zorlamaktadır. gelen seçimlerde, öncelerinde de olduğu gibi, birlikteliklerde, oylar önceski seçimlere göre ikisinin toplamı olmaz. akp+mhp, geçmiş seçimlere göre, tek başlarına artmadıkları ve artamayacakları gerçekliğini, birliktelikle artırmak amacındadır.
akp+mhp birlikteliğiyle zorlanmak istenen nedir? doğal ki, en açık beklenti: chp'yi hdp'yle ortaklaşa göstermektir. kısacası, akp hem kendi birlikteliklerini akp'nin çoğaltanı saymakta ve hem de chp'yi hdp'ye birliktelikle chp'nin eksilteni olacağını düşlemektedir. chp'nin açıkça hdp'yle birlikteliği olabilirse olmazlığını düşünmek geçerli olanıdır.
bugün akp'nin öngördüğü ve uğraşını verdiği kendi birlikteliğinin akp ve mhp'nin kitleselliklerinde artıran mı eksilten mi olacağını bilmiyoruz. benzeri biçimde zorlanan chp ile hdp birlikteliği olmazsa ne olur? daha da önemlisi, 2019 yılında açıkta hdp olacak mıdır? yöneticileri hapislerde yaşayan hdp seçimler katılacak mıdır? chp değil de, hdp seçimlere katılmamayı siyaset sayarsa hdp kitleselliği seçimlerde hdp dışında seçme yapmaz mı?
akp, görünürde, yüzde ellinin üstünde seçimlere girme güvencesi arayışında seçimlere ve seçmene güvensizlik göstermiş olmuyor mu? akp'nin en önemli gücü ve güvencesi olan seçimlere, kendi gücünden kuşkulu katılımdaki beklentilerin olmazlığı yaşansa, akp'nin yıkımı yaşanır. akp'nin mhp ile birlikteliğinin seçimi kazanmasının getireceği türkiye'de akp iktidarı bugüne olduğundan değişik olur. seçimlerle mhp'yi iktidar dışında bırakacağını sanması da akp için bitirici olur.
bir de şöyle bakmakta yarar vardır: akp ile chp karşıtlaşmasından tepkici üçüncü siyasi güç oluşur mu? seçim yolunda değil ama, seçimler sonrası için olabilirliği daha yüksektir öyle bir oluşumun.
akp güçsüzlüğüyle de iktidarı sürdürmek yanlısı görünüyor. akp'nin güçlülüğüyle değiştiremediği türkiye gerçeğini, güçsüzlükte daha da kötüye yönlendireceğini, seçmenler seçimler öncesinde görmese de, seçimler sonrasında yaşayacaktır.
16 mart 2018, college station, texas.
