akp'nin siyasi etkinliğinde sıralamada en sonlarda anılacak olanı açıktır: liyâkat. akp'nin geçmişi olmadığını kolayca söyleyebiliriz. akp'nin kendini kullandırdığı ya da istemeyerek kullananlara ortam oluşturduğu bilinendir. dyp-anap çekişmelerinden, "milli görüş" bölünmelerinden ve de yeraltı-yerüstü örgütlenmelerden toplanan derme çatma yapı kalıcı bir işleyişe dönüşememiştir.
akp deyince, sürekli arınmalarla arındırmalar akp'nin yaşayan varlığıdır. köksal toptan, mehmet dülger, mesut yılmaz, abdüllatif şener, ertuğrul günay ve niceleri akp'ye çekilip dışarıya itilmişlerdir. numan kurtulmuş, süleyman soylu ve benzerleriyse akp'ye sonradan katılıp yerlerini üst düzeyden sürdürmektedirler. kurucu üyelerin önderlerinden abdullah gül, bülent arınç ve benzerleri de çoktan akp dışında akp karşıtı görünmekteler, gösterilmekteler. yolboyu gelip gidenlerin oluşturduğu akp siyasi çöplüğü ise çürüyen siyasilerle doludur.
akp'nin başlangıcından 2015'e değin akp'yi ve başını türkiye'nin büyük sorunu gören devlet bahçeli ise mhp'yi küçültme pahasına akp'nn dışarıdan baş destekçisi durumundadır. erdoğan'la bahçeli'nin karşılıklı söyledikleri de akp'nin siyasi çöplüğünde "hoş seda"dan boşuna söylenmişler yığınağında kayıtlıdırlar.
akp'nin iktidarla yaşadıklarının en yakın benzeri sovyetler birliği komünist partisi'nde stalin önderliğinde yaşanmıştır. sovyetler birliği, komünist partisi ve stalin ile türkiye, akp ve onun varlığı birbirileriyle benzeşmeyecek ayrılıklardır somutta ama, soyutlamada benzerliği bilenler kolayca anlayacaklardır.
akp'nin fethullah gülen ve hizmetçileriyle içiçeliklerinin ise tarihte eşi ve benzeri ne somutta, ne soyutlamada bulunabilir. utanç dolu içiçeliklerinin tarihteki izdüşümleri iki yan için de küçük düşürücüdür. benzeri biçimde, 2002'den sonra ve özellikle 2007 seçimlerinden 2010 halkoylaması'na değin tarihte siyasi varoluşları, kendilerine göre sosyalist olanların, gözü kapalı destekçilerin acı dolu siyasi sonları belleklerden silinmeden sürmektedir.
akp'nin içinde ve içine çekimde işleyen siyasi ilkeler bilinmekteydi: "takiyye" ve biât" anlayışı. özellikle 2013 "gezi olayları" ile dönüşen akp ve akp siyasiliğinde "sadâkat" ana yöntem olmuştur. "sadâkat" akp'de yaşamak için temel ilke ve yaşanan kural oldukça akp'de eksik olanlardan "liyâkat" da ayaklar altına düşmüştür.
geçmişi olmayan akp onca uzun süreli yaşamında "liyâkat"ı yerle bir etmiştir ve geleceği de olmayan bir siyasi varlığa dönüşmüştür. akp'yle onca yılda olmayanın akp sonrasında daha açık yaşanacağını öngörmek önemli bir siyasi öngörü değildir. "liyâkat" eksikliği giderek daha da açık yaşandıkça akp'nin yaşadığı ve yaşattığı siyasi çürüme türkiye'yi sarmıştır.
akp onca eleştiri yönelttiği yetişkinleri yokedip uzaklaştırdıkça yenilerini yetiştirecek gücü de bulamamıştır. akp'nin çürümesinin türkiye'ye yansıttığı siyasi çürümeyle yarın birgün yapılacak seçimler sonrasında yetişkinler bulma sorununu "dışarıdan" taşınacaklarla çözmenin de çözüm olmayacağını türkiye yaşayınca anlayacaktır.
5 ağustos 2022, foça.
