akp'nin varoluşu, ilk günden bu yana, "çatışma" ve "çarpışma" kültürünü sıradanlaştırdı. türkiye'de gerilim derken bunu biliyoruz. durmaksızın, bitmiş gitmiş çatışmaları canlı tutmak ve gerektiğinde çarpışma korkusu gündemden eksilmiyor. akp iktidarı sarsıldıkça, akp'yi gerileme korkusu sardıkça, çatışma ve ardından çarpışma korkusu ortaya çıkıyor.
katmanlaşmış ya da sınıflaşmış toplumlarda sınıf kavgası yaşayan gerçekliktir. sınıf çatışmaları toplumların gelişmişlikleri oranında hep vardır. sınıf çatışmalarının sokaklarda çarpışmalara dönüşmesi, uzun süredir, önlenebilir durumdadır. özellikle abd ve avrupa'da sınıfsal çatışmaları önleyici ya da uzlaştırıcı nice kurumlaşmalar ve kurallar yürürlüktedir.
türkiye'de akp'yle varolan ve dinmek bilmeyen çatışmanın sınıfsal kökenleri olsa da, değişik bir olgudur. sınıfsal ayrılıklar ve sınıfsal çatışma akp'nin yarattığıdır denilemez. daha da ötesi, sınıfsal çatışmalar, akp'nin yeraltına indirmede, gerektiğinde, egemenlerden yana direnç oluşturmada etkin olduğu bir siyasi olgudur. akp, bunca uzun süreli iktidar olduysa, sınıfsal çatışmaları önlemede egemen sınıfların kalkanı olduğundandır.
akp iktidarı süresinde gezi olaylarına varan ve izleyen sürede çarpışmaların olması da akp iktidarı için önemli eksikliklerin başındadır. akp'nin varoluşu, her tür, toplumsal çatışmalarda sokak çarpışmalarının yaşanmaması üzerinedir.
gün yirmidört saat, haftada yedi gün ve yılın her gününde durmaksızın çatışmayı önleyici olmaktan çok, çatışmada siyasi kazanım umarındaki bir siyasilik sürdürülebilir olamaz. bunca uzun süreli çatışmacılığı körükleyicilik ve siyasi kazanım akp'yi toplumsal uzlaşımdan tümden uzaklaştırmıştır.
siyasi iktidarların temel ve değişmez hedefi çatışmaacılığı uzlaşımla yer değiştirmektir. akp iktidarı siyasetin bu temel gerçekliğine aykırı işlemiştir. ne güne değin sorusu türkiye'nin akp'yle değişmeyen sorusu olarak gündemden inmemiştir.
gelen yerel seçimler yolunda, adayların seçimi, adayların sunuluşu çatışma ve çarpışmayı azaltıcı olmaktan çok artırıcı görünmektedir. akpç yine ve yeniden çatışmayı siyasi kazanımın tepe noktası yapmış görünümdedir.
çatışmada iki yan olur. akp, çatışmanın her iki yanında olmak diyeceğimiz bir konumdadır. hem çatışmanın yaratıcısı oluyor, hem de çatışmada her yandan her yana karşı oluyor. bu da, akp'yle mücadeleyi iki katlı zorlaştırıyor. şöyle söylenince daha iyi anlaşılacaktır: emek sermaye karşıtlığında, hem emekten yana, hem sermayeden yana olabiliyor ve bu konumundan eksiklik duymuyor. sermayeci gibi emek haklarının kısıtlanmasında adım atmaktan yana da öncüdir akp; sermayenin kısıtlayıcı ya da emek gücünden korkan yanını körüklemekte de emekçiden yana durabilmektedir.
temel çelişkilerde çatışmanın her iki yanında olmanın ulusal bir seçme olduğu görünümü de geçerli değildir akp için. akp çatışamaları uzlaştırıcı olma yerine körükleyici olurken ulusalcı yaklaşımları küçültücü çatışmaları körüklerken, aynı anda, ulusalcı duruş sergileme çabasından uzak durmuyor.
akp'yi sürekli kılan bu her yandan olma, çatışmaları önlemekten çok kızıştırıcı ve körükleyici olması, salt, iç siyaset seçmelerinde yaşanmıyor. türkiye'nin dış siyasetinde de, hem ab'yle çatışıyor; hem de ab'den yana durabiliyor. abd'yle de çatışıyor, rusya'yla da çatışıyor ama, olmayacak anda ve biçimde abd'yle de, rusya'yla da olabiliyor. akp'nin bu duruşu, türkiye'yi güvenli kılmadığı gibi dış çatışmaların, dış çarpışmalara dönüşmesini de önleyici olmuyor.
akp dış çatışmaların kazandırıcı olduğu zayıflığını güç kazandırıcı göstermeye çalışıyor.
18 ocak 2019, izmir.
katmanlaşmış ya da sınıflaşmış toplumlarda sınıf kavgası yaşayan gerçekliktir. sınıf çatışmaları toplumların gelişmişlikleri oranında hep vardır. sınıf çatışmalarının sokaklarda çarpışmalara dönüşmesi, uzun süredir, önlenebilir durumdadır. özellikle abd ve avrupa'da sınıfsal çatışmaları önleyici ya da uzlaştırıcı nice kurumlaşmalar ve kurallar yürürlüktedir.
türkiye'de akp'yle varolan ve dinmek bilmeyen çatışmanın sınıfsal kökenleri olsa da, değişik bir olgudur. sınıfsal ayrılıklar ve sınıfsal çatışma akp'nin yarattığıdır denilemez. daha da ötesi, sınıfsal çatışmalar, akp'nin yeraltına indirmede, gerektiğinde, egemenlerden yana direnç oluşturmada etkin olduğu bir siyasi olgudur. akp, bunca uzun süreli iktidar olduysa, sınıfsal çatışmaları önlemede egemen sınıfların kalkanı olduğundandır.
akp iktidarı süresinde gezi olaylarına varan ve izleyen sürede çarpışmaların olması da akp iktidarı için önemli eksikliklerin başındadır. akp'nin varoluşu, her tür, toplumsal çatışmalarda sokak çarpışmalarının yaşanmaması üzerinedir.
gün yirmidört saat, haftada yedi gün ve yılın her gününde durmaksızın çatışmayı önleyici olmaktan çok, çatışmada siyasi kazanım umarındaki bir siyasilik sürdürülebilir olamaz. bunca uzun süreli çatışmacılığı körükleyicilik ve siyasi kazanım akp'yi toplumsal uzlaşımdan tümden uzaklaştırmıştır.
siyasi iktidarların temel ve değişmez hedefi çatışmaacılığı uzlaşımla yer değiştirmektir. akp iktidarı siyasetin bu temel gerçekliğine aykırı işlemiştir. ne güne değin sorusu türkiye'nin akp'yle değişmeyen sorusu olarak gündemden inmemiştir.
gelen yerel seçimler yolunda, adayların seçimi, adayların sunuluşu çatışma ve çarpışmayı azaltıcı olmaktan çok artırıcı görünmektedir. akpç yine ve yeniden çatışmayı siyasi kazanımın tepe noktası yapmış görünümdedir.
çatışmada iki yan olur. akp, çatışmanın her iki yanında olmak diyeceğimiz bir konumdadır. hem çatışmanın yaratıcısı oluyor, hem de çatışmada her yandan her yana karşı oluyor. bu da, akp'yle mücadeleyi iki katlı zorlaştırıyor. şöyle söylenince daha iyi anlaşılacaktır: emek sermaye karşıtlığında, hem emekten yana, hem sermayeden yana olabiliyor ve bu konumundan eksiklik duymuyor. sermayeci gibi emek haklarının kısıtlanmasında adım atmaktan yana da öncüdir akp; sermayenin kısıtlayıcı ya da emek gücünden korkan yanını körüklemekte de emekçiden yana durabilmektedir.
temel çelişkilerde çatışmanın her iki yanında olmanın ulusal bir seçme olduğu görünümü de geçerli değildir akp için. akp çatışamaları uzlaştırıcı olma yerine körükleyici olurken ulusalcı yaklaşımları küçültücü çatışmaları körüklerken, aynı anda, ulusalcı duruş sergileme çabasından uzak durmuyor.
akp'yi sürekli kılan bu her yandan olma, çatışmaları önlemekten çok kızıştırıcı ve körükleyici olması, salt, iç siyaset seçmelerinde yaşanmıyor. türkiye'nin dış siyasetinde de, hem ab'yle çatışıyor; hem de ab'den yana durabiliyor. abd'yle de çatışıyor, rusya'yla da çatışıyor ama, olmayacak anda ve biçimde abd'yle de, rusya'yla da olabiliyor. akp'nin bu duruşu, türkiye'yi güvenli kılmadığı gibi dış çatışmaların, dış çarpışmalara dönüşmesini de önleyici olmuyor.
akp dış çatışmaların kazandırıcı olduğu zayıflığını güç kazandırıcı göstermeye çalışıyor.
